Cunha visión global das fontes e a relevancia do momento xa establecida, pasamos agora a desagregar algunhas as principais características metodolóxicas da ERADA.
Como xa comentamos, a ERADA baséase na ligazón da información padroal coas fontes administrativas de dispoñibilidade mensual de TGSS, SEPE, INSS, e a información que se recibe anualmente das mutualidades de funcionarios (MUFACE, MUJEGU e ISFAS). Realízase unha ligazón determinista utilizando os datos persoais de forma que, para cada persoa empadroada a día 1 do mes de referencia, teremos toda a información rexistral dispoñible da este persoa. Unha vez realizado a ligazón se anonimizan os rexistros de forma que ao longo do proceso de elaboración da estatística xa non se dispón dos datos persoais identificados.
Salvo a información procedente das mutualidades de funcionarios, o resto de información que utiliza a ERADA ten periodicidade mensual.
A ERADA concíbese fundamentalmente como unha fonte de análise da conxuntura polo que a puntualidade da operación resulta fundamental.
Os ficheiros laborais (afiliación, demandas de emprego e prestacións) recíbense dentro do dez días seguintes ao termo do mes de referencia. O ficheiro padroal actualizado coa carga de variacións do mes de referencia a data de de o primeiro día do mes seguinte (mes de proceso), incorpora cada un dos ficheiros laborais ao ficheiro de poboación. Calcúlase a situación en cada unha das semanas do mes de referencia e intégrase toda a información dispoñible nun só ficheiro.
A publicación de táboas de resultados ERADA prevese para ao redor do día 20 do mes seguinte ao de referencia dos datos. Anualmente, en función da dispoñibilidade da información, integraranse os ficheiros das mutualidades de funcionarios.
Pero ademais da puntualidade dos resultados ERADA, a granularidad que é posible alcanzar a partir desta operación é máxima, dado o carácter exhaustivo das fontes de partida. Por primeira vez poderase dispor de indicadores de emprego a nivel municipal, por exemplo, sen limitación derivada da mostra dispoñible nun dominio, como ocorre en EPA. As únicas limitacións na desagregación da ERADA serán aquelas necesarias para asegurar a confidencialidade d eles datos.
4 . 1 A persoa como unidade de observación e a referencia temporal dos datos.
O ámbito poboacional da ERADA está formado pola poboación residente en España, entendendo como poboación residente, a poboación que figura na base padroal en cada momento. É dicir, na ERADA a unidade principal de estudo é a persoa que está empadroada. Isto permítenos ter un marco completo de toda a poboación de estudo, ao que se lle engadirán as características laborais.
Este enfoque é totalmente novo entre as estatísticas laborais baseadas en rexistros xa que tradicionalmente elaboráronse estatísticas baseadas na explotación dunha fonte rexistral, é dicir, que a unidade de observación estatística, os conceptos e as clasificacións ata agora foron as derivadas do propio ficheiro administrativo. Así, no caso da estatística de afiliación á Seguridade Social, temos as relacións laborais, na de pensións da Seguridade Social, as prestacións contributivas do INSS, na de movemento laboral rexistrado, os demandantes de emprego, etc.
A ERADA, por tanto, trata de pasar da relación laboral á persoa ocupada rexistrada, da pensión ao pensionista, dunha forma coherente e consistente a través da ligazón destas fontes con de o marco de poboación.
Desta forma disporemos de información integrada para cada persoa. Será posible determinar a súa relación con cada unha destas fontes rexistrais e analizar as súas características en conxunto. A ERADA pode responder a preguntas como, Cantas persoas que están ocupadas rexistradas, reciben á súa vez algunha pensión ou prestación?, ou cal é a porcentaxe de persoas que están a demandar emprego ou en alta laboral e percibindo algunha pensión?.
4 . 2 O concepto de ocupado rexistrado.
A ERADA toma como referencia metodolóxica as directrices OIT. Iso é así por dous motivos fundamentais. Por unha banda, esta decisión contribúe a unha mellor comparación co que quizais sexa a fonte máis emblemática que temos en España no referente ao mercado laboral: a EPA. Por outro, iso encaixa moi ben coa análise conxuntural nun mercado laboral como o noso, no que a situación en relación coa actividade económica varía con frecuencia no curto prazo para unha parte importante da poboación.
O concepto de ocupado rexistrado é a peza que enlaza os conceptos de ocupado da OIT, co afiliado da Seguridade (ou equivalentemente mutualista no seu caso). Para a súa determinación foi fundamental os traballos de conciliación a nivel de microdato da EPA e a afiliación á Seguridade Social que foron realizados co obxectivo de desvelar as dúbidas sobre as discrepancias nas cifras de ocupados e afiliados. A partir destes traballos púidose determinar que características tiñan os afiliados que se correspondían con estar ocupado na EPA. Desta forma, por exemplo, chegouse á conclusión de que as persoas que tiñan unicamente unha relación laboral con réxime xeral especial agrario de inactividade (réxime 163 ), tiñan unha probabilidade moi alta de non estar ocupados, e por tanto, este colectivo non se incluíu dentro do concepto de ocupado rexistrado da ERADA.
No informe de conciliación micro de emprego (enlace INEBASE) detallábase a seguinte táboa onde se observa que, cruzando os ocupados da EPA coas afiliacións de traballo segundo as estatísticas de afiliación media á Seguridade Social, a porcentaxe de cruzamento era do 89 , 53 %.
Ao analizar as discrepancias chegouse á conclusión de que era totalmente explicable que non se atopase a unha parte importante de asalariados do sector público non atopados, nin dos autónomos de profesións colexiadas (posto que teñen opción de afiliarse a mutualidades de previsión social alternativas ao RETA), e tampouco aqueles ocupados que declaran traballar no estranxeiro. Así pasamos a un nivel de coherencia entre os ocupados coa afiliación do 94 , 73 %.
4 . 3 Determinación da relación laboral principal na semana de referencia.
Entre as distintas aproximacións ao fenómeno das múltiples relacións laborais que pode ter unha persoa nun período dado, na ERADA optouse por cinguirnos ao período de referencia da semana, como unidade temporal, en liña co período utilizado na metodoloxía OIT das enquisas de forza de traballo e, en particular, en EPA.
Así pois, rastréxase a existencia ou non de varias relacións laborais (situacións en alta en afiliación ou outras fontes complementarias) na semana de referencia. Esta aproximación difire da definición utilizada en afiliación, que esixe relacións laborais simultáneas polo menos un día, xa sexa dentro dun mesmo réxime (pluriempleo) como en réximes distintos (pluriactividad).
Cremos que esta decisión reforza o enfoque da ERADA concibida como operación estatística ‘ponte’ entre as fontes administrativas, das que toma a información primaria, e a EPA, con definicións OIT. Este enfoque facilita a análise reforzando o papel da persoa como unidade obxecto de información que pode ter unha ou máis relacións laborais.
A cambio, para facilitar a explotación estatística dos resultados, e en liña cos requirimentos OIT, é preciso seleccionar a relación labora principal na semana de referencia. Para iso, os criterios recomendados pola OIT establecen como principal aquel emprego que porta os maiores ingresos ou que leva o maior tempo de traballo. En EPA estes criterios se tamizan a través da percepción das persoas informantes.
No caso da ERADA xa empezamos a ver as limitacións da información dispoñible nos ficheiros administrativos utilizados. Nos ficheiros mensuais de afiliación non dispomos de información sobre bases de cotización nin tempo de traballo, polo que a determinación da relación laboral principal estableceuse mediante a selección daquela relación co maior número de días en alta na semana e, en caso de empate, priorizando os réximes por conta allea sobre os de conta propia e o réxime xeral sobre os demais. 5
4 . 4 A definición de ‘parado OIT’ e as fontes administrativas.
As condicións que debe cumprir unha persoa para ser clasificada como parada segundo as definicións da Organización Internacional do Traballo son tres.
En primeiro lugar, non traballar na semana de referencia (nin sequera unha hora; esta condición transformouse na ERADA como ausencia de alta laboral en toda a semana).
A segunda condición é o buscar emprego nun período recente (catro semanas, previas á semana de referencia). Esta procura debe ser ‘activa’ e enuméranse os métodos de procura considerados como tales: (incluír relación da última resolución OIT / regulamento de Eurostat 2021 ).
Por último, temos o criterio de dispoñibilidade, polo cal a persoa debe estar dispoñible para incorporarse a un emprego no caso de que llo ofrecesen nun prazo curto (nas dúas semanas seguintes ao final da semana de referencia).
A primeira condición (non traballar) é facilmente traducible á ausencia de rexistro de afiliación en alta, como xa se mencionou.
Na medida en que a procura de emprego activa pode realizarse sen ter vinculación cos servizos públicos de emprego, a condición de procura activa só pode ser aproximada de forma parcial, a través dos rexistros de demandantes do SEPE.
E, finalmente, a condición de dispoñibilidade é imposible de formular en virtude dos rexistros administrativos dispoñibles.
É dicir, resulta imposible aproximarse á definición de parado OIT a partir da información das fontes administrativas. Un elemento obxectivo que si está dispoñible nos rexistros que nos permite e que ten relación coa vinculación co mercado de traballo da persoa é a percepción de pensión de xubilación ou asimilada.
Para tratar de aproximarnos dunha forma alternativa ás situacións de ‘oferta de forza de traballo’ a partir de fontes administrativas, expomos a aproximación de tabular a aquelas persoas ‘non ocupadas segundo os rexistros’ en virtude do tempo trascurrido da súa última relación laboral en alta e do tempo da súa demanda de emprego, así como a recepción ou non dalgún tipo de pensión ou prestación.
Todos estes colectivos serán analizados periodicamente comparando as respostas que proporcionen en EPA as persoas enquisadas.
A dificultade de determinar a condición de parado (e por tanto ‘activo’) segundo a metodoloxía OIT na ERADA conduce de modo natural a analizar de forma preeminente a situación da persoa en alta laboral na semana de referencia e as súas ‘entradas’ e ‘saídas’ da este situación. É sobre o seguimento destes grupos de poboación aos que se prestará especial atención inicialmente na ERADA.
4 . 5 O ámbito de observación e contido da ERADA
Antes de continuar cara á parte final deste artigo resulta conveniente facer unha reflexión sobre a natureza da ERADA como operación baseada en rexistros administrativos.
Precisamente pola súa propia natureza, en ERADA non é visible calquera situación que non se atope recollida nos rexistros. Por exemplo, se unha persoa residente en España non tivo ningunha relación laboral ao longo da súa vida, non recibiu unha pensión ou prestación nin se atopa como demandante de emprego no SEPE, esa persoa só terá dispoñible a información do seu rexistro padroal.
Por outra banda, pode ocorrer o caso contrario: poboación presente nos ficheiros administrativos laborais que por diversas razóns non enlaza cos ficheiros padroais.
Este colectivo de non enlazados pode conter:
• Poboación ‘non residente’. Persoas que traballan ou demandan emprego en España, pero non están empadroados, porque en realidade non residen no noso país.
• Persoas que son residentes pero cuxos identificadores nun e outro ficheiro son diferentes e non permiten a ligazón
• Unha “bolsa” de persoas que son ‘residentes’ pero cuxa inscrición padroal está de baixa no momento concreto en que se efectúa o cruzamento por diversos motivos.
Estas situacións son, a priori, indistinguibles e teñen como consecuencia que unha pequena porcentaxe da poboación presente en ficheiros laborais administrativos nun momento concreto non vai figurar no ámbito poboacional da ERADA dese mes.
O contido da ERADA é o que se deriva da información das fontes administrativas que a integran. En particular, inclúe as variables demográficas de Padrón e o información derivada dos distintos eventos que cada unha das fontes laborais recolle.
A ERADA, aínda que poderá ser enriquecida por información adicional segundo vaia estando dispoñible (información baseada en rexistros relativa a composición do fogar, educación, ocupación, información específica para estranxeiros como o ano de chegada a España, información de lugares de residencia anteriores, etc.), en ningún caso poderá alcanzar a riqueza de información que se obtén do cuestionario de enquisas deseñadas para temas específicos. Por exemplo, o tempo de traballo en EPA, os estudos en curso, as razóns de traballo a tempo parcial ou de non buscar ou desexar un emprego, son exemplos de variables que forman parte do universo de indagación das enquisas e non das fontes administrativas.
Da mesma forma que as enquisas por mostraxe teñen problemas inherentes á súa natureza (non resposta, erros de marco, etc.), a contrapartida en ERADA é que o que non se atopa nas fontes administrativas non é detectado, por construción.
E neste punto onde se pon de manifesto a importancia das análises de coherencia entre as distintas fontes de información estatística par alcanzar un coñecemento máis exhaustivo do mercado laboral. Describiremos a seguir varios exemplos.